Παύλος Χαϊκάλης: «Έχω φάει σφαλιάρες στη ζωή μου, αλλά από την πολιτική έφαγα μπουνιά»
6 months, 1 day ago
6

Ο Παύλος Χαϊκάλης διαθέτει αναμφισβήτητα τη στόφα ηθοποιού του κλασικού ελληνικού κινηματογράφου. Δοκιμάστηκε στην πολιτική, ανέκρουσε πρύμναν και ετοιμάζεται με τον έτερο –σχεδόν– Διόσκουρο, Πέτρο Φιλιππίδη, και την υπόλοιπη αντροπαρέα να ανοίξουν τη σεζόν στην Επίδαυρο με τους Αχαρνής.

Και από την Επίδαυρο που εμπνέει τους θεατές της μέσα από τα κλασικά έργα, πώς σκεφτόσουν ότι μπορείς να εμπνεύσεις τους πολίτες από το βήμα της Βουλής και τα τηλεοπτικά πάνελ; Το σκεφτόσουν;

Εκεί κάπου χάθηκε η μπάλα. Πίστευα πως κάποτε θα μπορούσε να υπάρχει έμπνευση, όταν προσπαθείς να εντοπίσεις την έννοια της αλήθειας κάποιων πραγμάτων. Θα σου έλεγα πως κι εγώ απορροφήθηκα και έκανα αρκετά λάθη, τα οποία προσωπικά με βοήθησαν να αναπτύξω κάποιες ιδέες για να προχωρήσω και να εξελιχθώ. Αλλά αυτό είναι σε προσωπικό επίπεδο. Σε συλλογικό επίπεδο οι πολιτικοί, ειδικά σε αυτή τη χώρα, επειδή δεν υπάρχει καθαρή συνείδηση των όσων γίνονται, έχουν χάσει τη στόχευσή τους. Αν δεν δουλέψουν πάνω στους δύο άξονες, της πολιτικής βούλησης και της πολιτικής δικαιοσύνης, για να συνενωθούν προς το εθνικό συμφέρον, νομίζω πως ποτέ δεν πρόκειται να υπάρξει αλλαγή των πραγμάτων. Είναι απλώς μια εναλλαγή των απεικονίσεων.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο ελάττωμα που έχει ο πολιτικός μας κόσμος;

Δεν διαθέτει αυτούς τους δύο άξονες. Δεν έχει ούτε πολιτική βούληση ούτε πολιτική δικαιοσύνη. Τα προβλήματα διαιωνίζονται γιατί δεν μπορεί κανείς να πάρει το πολιτικό κόστος. Η έννοια του πολιτικού κόστους ξεκίνησε με τη δολοφονία του Καποδίστρια. Από τότε η αίσθηση του πολιτικού κόστους διέπει όλη την πολιτική σκηνή, σαν κυτταρική δίνη. Κι ακόμη δεν έχει ξεπεραστεί. Δεν έχει βρεθεί ένας άνθρωπος που θα πει «βάζω κάποια πράγματα υπεράνω και παίρνω ένα λαό από το χέρι για να τον πάω σε κάποιο ιδεώδες». Γιατί η πολιτική σκηνή διακατέχεται από ιδεολογίες, όχι από ιδεώδη. Αν υπάρξουν ιδεώδη και οι δύο παράγοντες που προείπα, η βούληση και η δικαιοσύνη, τότε μπορούμε να δούμε μια αλλαγή στα πράγματα. Μέχρι τότε θα βλέπουμε τσακωμούς, εντάσεις, άλυτες υποθέσεις και να διαιωνίζονται καταστάσεις. Κι επειδή μιλάμε για αλλαγή καταστάσεων, σημασία έχει να αλλάξει ο κάθε πολίτης ξεχωριστά. Να σταματήσει αυτή η πελατειακή σχέση με τον πολιτικό, να σκεφτούν πως ως πολίτες έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις, να σταματήσουν αυτά τα ιδεολογικά συμπλέγματα που τους διακατέχουν. Τότε μόνο θα δουν αλλαγές.

Θα είσαι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές;

Όχι. Η πολιτική είναι ένα τεράστιο σχολείο, το πέρασα, μου έχει δώσει πάρα πολλά μαθήματα ζωής, τα οποία αποκωδικοποίησα και συναισθάνθηκα. Από εκεί και πέρα νομίζω πως δεν μπορώ να είμαι χρήσιμος στην πολιτική γιατί δεν μπορώ να λειτουργήσω μέσα στο υπάρχον σύστημα.

Ήταν δύσκολη αυτή η απόφαση; Στενοχωρήθηκες;

Δεν με στενοχώρησε. Υπάρχει μια σοφιστεία που λέει «όταν η ύλη κλαίει για κάτι που χάνει, το πνεύμα γελάει για κάτι που βρήκε». Αυτό που κέρδισα, μια άλλη αντίληψη των πραγμάτων, νομίζω πως είναι η μεγαλύτερη δικαίωση. Για να καταλάβεις, στη ζωή μου έχω φάει χαστούκια που δεν τα καταλάβαινα. Στην πολιτική έφαγα μπουνιά κι εκεί συνήλθα. Σπουδαίο μάθημα.