Χωρίς αρχαία ελληνικά δεν θα υπήρχε ο Γκαίτε. Ο Μέγας Φρειδερίκος τα έκανε υποχρεωτικά στην Πρωσία για να μάθουν οι μαθητές την γλώσσα αλλά και το ήθος της αρχαίας παιδείας. Και έτσι υπάρχει η σχέση της γερμανικής λογοτεχνίας και γλώσσας με τα ελληνικά ανά τους αιώνες. Ο πολιτισμός της Ευρώπης βασίζεται στον ελληνικό, ο οποίος μετά την ιταλική Αναγέννηση αποτέλεσε μαζί με τον ρωμαϊκό τη βάση μας και παραμένει η βάση μας», τονίζει ο Γερμανός ελληνιστής Χανς Άιντενάιερ στη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων με αφορμή την απονομή του βραβείου «Διδώ Σωτηρίου» από την Εταιρεία Συγγραφέων, για την οποία λέει: «Ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη και είναι μεγάλη μου τιμή», λέει.

«Είμαι Έλληνας με την ισοκρατική έννοια. Μετέχω της ελληνικής παιδείας», δηλώνει ο 85χρονος σήμερα Άιντενάιερ ο οποίος σπούδασε κλασική, βυζαντινή και νεοελληνική φιλολογία, ιστορία, φιλοσοφία και γλωσσολογία στα πανεπιστήμια Τίμπινγκεν, Αμβούργου, Θεσσαλονίκης και Μονάχου.

«Ο ραψωδός της αρχαιότητας συνενώνει τον λόγο, το μέλος και τον ρυθμό κάτι που επιβίωσε μέχρι σήμερα», υποστηρίζει ο συγγραφέας του βιβλίου «Από τη Ραψωδία στο Rap. – Όψεις της ιστορίας της ελληνικής γλώσσας από τον Όμηρο έως σήμερα».

Ο συνιδρυτής – με τη σύζυγό του Νίκη Αϊντενάιερ-Αναστασιάδη- του εκδοτικού οίκου «Romiosini» για την διάδοση της ελληνικής λογοτεχνίας θυμάται ότι «Μετά την χούντα, υπήρχε ένα τεράστιο ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Σε μια ταβέρνα που λεγόταν “Ρωμιοσύνη” το αποφασίσαμε, αλλά χρειαζόμασταν χρήματα. Διέθεσα λοιπόν την περιουσία του πατέρα μου. Το 2014 τον ανέλαβε το “Κέντρο Νέου Ελληνισμού” (CeMoG) του Βερολίνου, με χρηματοδότηση του Ιδρύματος Νιάρχος. Τώρα τα βιβλία είναι προσβάσιμα διαδικτυακά. Οι προσπάθειες συνεχίζονται και εντείνονται από το Cemog. Υπάρχουν στατιστικές ότι τα βιβλία νεοελληνικής λογοτεχνίας διαβάζονται διαδικτυακά από 20 και πλέον χιλιάδες» συμπληρώνει.

Θέμα της ομιλίας του κατά την βράβευσή του στο Μέγαρο Μουσικής την περασμένη Τετάρτη ήταν: «Διάβαζε ο Αριστοτέλης βιβλία; Η κουλτούρα ακοής των Ελλήνων», στην οποία υποστήριξε ότι «Όσα εμείς διαβάζουμε οι αρχαίοι τα άκουγαν. Η πλατωνική ενότητα λόγου, μέλους και ρυθμού είναι σταθερά συνδεδεμένη με την ελληνική κουλτούρα της ακοής, η οποία επιβίωσε έως σήμερα στην εκκλησία και αντανακλάται στους σημερινούς Έλληνες όταν για παράδειγμα με την πρώτη ευκαιρία αρχίζουν να χορεύουν και να τραγουδούν».