«H μητέρα όταν χώρισε έκανε δυο δουλειές για να μας μεγαλώσει. Γυρνούσε σπίτι με καμμένα τα χέρια της»
21 days ago
6

Ένας περήφανος γιος έκανε μία συγκινητική ανάρτηση για τη μητέρα του, η οποία κατάφερε να μπει στο πανεπιστήμιο, αφού πρώτα άφησε τη ζωή της στην άκρη για να τον μεγαλώσει.

 

Μπορεί να βλέπουμε παιδιά να πανηγυρίζουν τους καρπούς των κόπων τους, αλλά και περήφανους γονείς να δηλώνουν τρισευτυχισμένοι για την επιτυχία των παιδιών τους, στην περίπτωση αυτή, όμως, ο περήφανος γιος είδε τους κόπους, το διάβασμα και την προσπάθεια της μητέρας του να δικαιώνεται.

Μέσα από τη συγκινητική του ανάρτηση, προκύπτει η τεράστια αγάπη ενός παιδιού για την μητέρα του, αλλά και οι θυσίες που έκανε εκείνη για να το μεγαλώσει.

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου δημοσίευσε στο facebook την ιστορία της μητέρας του, που εγκατέλειψε νωρίς το σχολείο και αναγκάστηκε να κάνει δύο δουλειές για να παρέχει τα πάντα σε εκείνον και την αδελφή του.

Έφτασε, όμως, η ώρα να κάνει τα δικά της όνειρα πραγματικότητα, μπαίνοντας στο πανεπιστήμιο, αφού πέρασε στη σχολή Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου και ο γιος της δεν θα μπορούσε να είναι πιο χαρούμενος για εκείνη.

Η ανάρτηση που έκανε ο περήφανος γιος για τη μητέρα του

«Αυτή είναι η μαμά μου! Που σήμερα με έκανε για ακόμη μία φορά τόσο περήφανο! Γεννήθηκε το 1968 και το όνομα της είναι Βασιλική. Σε ηλικία 16 και κάτι, σταμάτησε το σχολείο γιατί ερωτεύτηκε το μπαμπά μου και γύρω στα 19 παντρεύτηκαν. Το 2000 όμως χώρισαν. Ένα γεγονός που την δυσκόλεψε, μας δυσκόλεψε παρά πολύ, ως προς τη διαβίωση μας.

 

Έτσι επιστρατεύτηκε η γιαγιά μου για να μπορεί η μαμά μου να δουλεύει δύο δουλειές την ημέρα. Σε ένα φούρνο 07:00-15:00 και μετά σε μία πιτσαρία 18:00- 01:00. Δεν βγαίνουν οι ώρες λέτε; Κι όμως, αν είσαι μαμά βγαίνουν. Αν είσαι εκείνη βγαίνουν.

Βέβαια πέρα από αυτές τις δουλειές, έχει κάνει και άλλες ένα εκατομμύριο. Σε ζαχαροπλαστείο, ψητοπωλείο, οδηγούσε ταξί, μανάβικο, σούπερ μάρκετ, καθαρίστρια κ.λπ. »Επιλέγω να μοιραστώ μαζί σας, τρία πράγματα από την παιδική μου ηλικία, που μέχρι και σήμερα είναι έντονα στο μυαλό και την καρδιά μου.

Θυμάμαι το ποσό πολύ μας τα έδωσε όλα, σε εμένα και την αδερφή μου και δεν μας έλειψε τίποτα, ποτέ. Όλα, δίχως εκπτώσεις. Χαρακτηριστικά, μέχρι τα 18-19 μου νόμιζα πως δεν ανήκαμε καν στην μεσαία τάξη. Έλεγα δεν είμαστε πλούσιοι, αλλά ούτε και μικρομεσαίοι.

Θυμάμαι τις χιλιάδες φορές που γυρνούσε σπίτι με καμμένα τα χεράκια της από τους φούρνους και τις παρατηρήσεις που της έκανα για να είναι πιο προσεκτική.

 

Θυμάμαι τις πόσες φορές μαζευόμασταν στο σπίτι, στο τραπέζι της κουζίνας για να σκεφτούμε τι θα πει αν την ρωτήσουν σε κάποια δουλειά αν έχει απολυτήριο λυκείου. Να πει ψέμματα; Τι να κάνει; »Πολλές φορές εμφανίστηκαν επαγγελματικές ευκαιρίες στη ζωή της που δεν τις άρπαξε για να μην αναγκαστεί να πει πως δεν έχει τελειώσει το σχολείο. Πριν 2 χρόνια λοιπόν πήρε μια απόφαση. Να πάει σχολείο. Μια απόφαση που δεν την ενθάρρυνα και της έλεγα πως 52 χρόνων γυναίκα δεν μπορεί να κουράζεται τόσο πολύ. 52 χρόνων γυναίκα δεν μπορεί να πηγαίνει σχολείο και να δουλεύει. Είναι ουτοπικό και ανέφικτο. Τόσα ήξερα, τόσα έλεγα.

Η μαμά μου σήμερα λοιπόν, με πήρε τηλέφωνο να μου πει πως το απολυτήριο λυκείου της είναι 19,2 και πως πέρασε στο Πανεπιστήμιο. «Δημόσια Διοίκηση – Παντείου». Είμαι πολύ περήφανος για τη μαμά μου. Και αν τα χρόνια γυρνούσαν πίσω και μπορούσα να επιλέξω, πάλι τη Βασιλική θα διάλεγα για μαμά μου. Σε αγαπώ!»

Η μαμά μου σήμερα λοιπόν, με πήρε τηλέφωνο να μου πει πως το απολυτήριο λυκείου της είναι 19,2 και πως πέρασε στο Πανεπιστήμιο. «Δημόσια Διοίκηση – Παντείου». Είμαι πολύ περήφανος για τη μαμά μου. Και αν τα χρόνια γυρνούσαν πίσω και μπορούσα να επιλέξω, πάλι τη Βασιλική θα διάλεγα για μαμά μου. Σε αγαπώ!».

 

enimerotiko.gr