Παναγιώτης Βασιλάκος: «Το Nomads έχασε λίγο την ταυτότητα του. Είναι άλλο παιχνίδι. Θα προτιμούσα να…»
8 days ago
6

 

Ο πρώην παίκτης του Nomads, Παναγιώτης Βασιλάκος βρέθηκε καλεσμένος στο «Τι λέει;» και σχολίασε την είσοδο των Survivors στον φετινό κύκλο του Nomads. Συγκεκριμένα δήλωσε:

«Από πριν έχουν μπει αγριεμένοι και δεν ξέρω τον λόγο γιατί είναι τόσο αγριεμένοι οι Εισβολείς.

Το Nomads έχασε λίγο την ταυτότητα του. Είναι άλλο παιχνίδι. Θα προτιμούσα να έβλεπα κάτι σαν το περσινό. Το ότι πέρσι μπορεί να μην έκανε την ακροαματικότητα του Survivor, δεν πάει να πει ότι ήταν και τόσο αποτυχημένο σαν project. Όχι επειδή ήμουν παίκτης, ήταν κάτι διαφορετικό στο τηλεοπτικό κοινό. Θα μπορούσε αυτό το πράγμα να στηριχθεί φέτος καλύτερα. Εγώ τους παίκτες που είδα στο φετινό Nomads, είναι πολύ αξιόλογα παιδιά. Μπήκαν και με πάθος και προσπαθούσαν πάρα πολύ».

Ακόμη, αποκάλυψε πως ο Γρηγόρης Αρναούτογλου επιχείρησε να τον μεταπείσει να αλλάξει την απόφαση του ναφύγει από το Nomads.

«Το θέμα της παρουσίασης είναι ένα κομμάτι που δεν το γνωρίζω. Εμένα μου αρέσει και ο φετινός και ο Γρηγόρης πέρσι ήταν εξαιρετικός. Δεν ξέρω τι συμβαίνει. Το ότι βλέπαμε τον Γρηγόρη λειτουργούσε και σε εμάς διαφορετικά. Εγώ για παράδειγμα όταν αποφάσισα να φύγω μου μιλούσε ο άνθρωπος μία ώρα off camera. Μου έλεγε να μην φύγω. Όλα τα επιχειρήματα ήταν πολύ σωστά. Δεν χρειάζεται να τα αναφέρω, αλλά ήταν πολύ στοχευμένα. Δεν μου μίλησε στον αέρα. Ούτε για τηλεθέαση, ούτε για εμένα. Μου είπε «Παναγιώτη πρέπει να το ζήσεις μέχρι τέλους». Ήταν πολύ σωστός. Όταν πας κάπου σου συμβαίνουν πράγματα που δεν τα περιμένεις να τα συναντήσεις στη ζωή σου. Εκεί πρέπει να έχεις σωστή διάκριση και όχι εμπειρία για να δεις τι θα κάνεις. Μπορεί να ήταν λάθος η κίνηση, μπορεί σωστή. Δεν το μετάνιωσα που έφυγα. Οι λόγοι ήταν καθαρά παιχνιδιού.

Μακάρι να ζούσα περισσότερη πείνα να έβρισκα περισσότερο τον εαυτό μου. Γιατί την τέταρτη μέρα που δεν τρως χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Και εκείνη την ώρα κάθεσαι και σκέφτεσαι πως οι άνθρωποι στις Φιλιππίνες δεν έχουν να φάνε. Αυτός που δεν έχει να φάει πως να αντέξει ένα μήνα. Δες τον άστεγο στο δρόμο. Εκείνη την ώρα σου περνάνε όλες αυτές οι σκέψεις από το μυαλό και αν δεν είσαι και τόσο πολύ φιλόδοξος, λες εγώ τώρα τι ήρθα να κάνω στο ριάλιτι. Ο άλλος πεινάει έξω στην πραγματικότητα, εγώ θα πεινάσω για ένα μήνα, αλλά μετά θα τρώω πάλι κρέπες και σουβλάκια»,