Πασίγνωστη πρωταγωνίστρια δηλώνει: «Βαριέμαι να με ρωτούν για τον άνδρα μου»!
3 months, 21 days ago
6

Από τη Φανή Πλατσατούρα

Η Ελένη Ράντου φέτος πρωταγωνιστεί στη «Θλιμμένη Τζάσμιν», το αριστουργηματικό έργο του Γούντι Άλεν. Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή, σε συνέντευξή της στο περιοδικό People, μιλά για την ηρωίδα της, το φουσκωμένο «εγώ» των Ελλήνων και γιατί περισσότερο από το Κων/νου και Ελένης βαριέται να την ρωτούν για τον άνδρα της.

Έχω την εντύπωση ότι έχεις πολλά κοινά με την ηρωίδα του έργου σου, την Τζάσμιν.

Δεν νομίζω. Ίσως έχουμε κοινό ένα κομμάτι ναρκισσισμού γιατί, για να κάνεις αυτή τη δουλειά, πρέπει να είσαι και νάρκισσος. Παλεύω να το μετριάσω. Από εκεί και πέρα, δεν στήριξα τα όνειρά μου σε ψευδαισθήσεις, όπως έκανε η Τζάσμιν. Είμαι άνθρωπος της σκληρής πραγματικότητας.

Η Τζάσμιν στο τέλος τρελαίνεται από έρωτα;

Τρελαίνεται από ταυτότητα. Χάνει την ταυτότητά της. Το να βρίσκεσαι σε ένα κέντρο κορυφής δεν σου δίνει μόνο ασφάλεια. Σε προσδιορίζει υπαρξιακά. Όταν λείψει αυτό, το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρεις ποιος είσαι.

Το ’χεις πάθει;

Όχι, γιατί υπήρξα αυτοδημιούργητη, άρα πάτησα πολύ πάνω σε μένα. Η ηρωίδα έχει αφεθεί στο να την προσδιορίζουν οι άλλοι, στην πρώτη κιόλας σκηνή τής αλλάζουν το όνομα και από «Τζανέτ» γίνεται «Τζάσμιν». Δεν είναι τυχαίο. Εγώ επέβαλα το όνομά μου, δεν μου το άλλαξε κανείς. Ράντου με λένε. Αλλά βλέπω πολλούς ανθρώπους γύρω μου να καταρρέει όλη η ύπαρξή τους επειδή αλλάζουν οι σταθερές της ζωής τους.

Τι δεν αντέχεις πλέον να βλέπεις γύρω σου;

Το φουσκωμένο «εγώ». Αυτή είναι η ασθένεια των δικών μας χρόνων. Πάντα ο Έλληνας είχε πρόβλημα συνεργασίας και ομαδικότητας, ίσως γιατί είμαστε μια μικρή χώρα και ο ένας ξέρει τον άλλο καλά. Τώρα νομίζω ότι υπάρχει μια παθολογική τάση να κλειστούμε στον εαυτό μας και να φουσκώσει το «εγώ» μας.

Επανέρχομαι στο έργο γιατί θέλω να σε ρωτήσω πώς προέκυψε ύστερα από είκοσι χρόνια η συνεργασία με την Καλλιρόη Μυριαγκού (σ.σ. η Ματίνα Μανταρινάκη από το Κωνσταντίνου και Ελένης) στη Θλιμμένη Τζάσμιν.

Της το χρωστούσα. Γιατί ήταν να ξαναδουλέψουμε μαζί και δεν ευοδώθηκε η συνεργασία. Πέραν του ότι της ταίριαζε τρομερά ο ρόλος! Πάντα θεωρούσα ότι είναι ένα άτομο που δεν του δόθηκαν αυτά που άξιζε.

Το να σε ρωτάει πλέον κάποιος για το Κωνσταντίνου και Ελένης είναι από τις πιο βαρετές ερωτήσεις;

Υπάρχει και πιο βαρετή, να με ρωτούν για τον άντρα μου! Έχω σκυλοβαρεθεί. (γέλια) Οπότε ρώτα με ό,τι θέλεις.

Πόσες γενιές πιστεύεις ότι θα μεγαλώσει ακόμη αυτή η σειρά;

Κοίταξε να δεις, όταν το κάναμε, ούτε το είχαμε σκεφτεί ούτε το εκτιμούσαμε ιδιαίτερα. Με τα χρόνια το εκτίμησα. Όχι γιατί έχει αντέξει στον χρόνο, αλλά γιατί έχει μια φρεσκάδα και μια αλήθεια, στοιχεία που λείπουν από τις σημερινές κωμωδίες. Είμαι σίγουρη πως το Κωνσταντίνου και Ελένης είναι πλέον τα ελληνικά Φιλαράκια. Το οποίο έγινε και ερήμην μας, το κέφι μας πήγαμε να κάνουμε… Από τότε δεν έχω δει το «next step» στην κωμωδία.

Γιατί όμως; Δεν υπάρχουν τα μέσα; Απουσιάζει ενδεχομένως το ταλέντο;

Γιατί η επόμενη γενιά έπεσε σε όλο αυτό το ταρακούνημα της κρίσης και τα κανάλια έπαψαν να επενδύουν στις καλές ελληνικές σειρές. Μαζί με το Mega έκλεισε μια ολόκληρη εποχή για τη μυθοπλασία. Ο τελευταίος που τηλεοπτικά πρόλαβε να πει πράγματα πάνω στην κωμωδία ήταν ο Γιώργος Καπουτζίδης. Μετά το χάος.

Ο οποίος Γιώργος Καπουτζίδης ετοιμάζεται τώρα να γράψει το πρώτο του θεατρικό – μια ευχάριστη είδηση.

Ναι, του το ’λεγα από τότε: «Άσ’ την τηλεόραση και γράψε για το θέατρο». Τότε, μάλιστα, ήταν πολύ αρνητικός, γιατί η τηλεόραση ήταν ακόμη γοητευτική.

(σ.σ. H Ελένη Ράντου σβήνει βιαστικά το τσιγάρο, σηκώνεται από την καρέκλα της και κάνει τις τελευταίες ετοιμασίες πριν βγει στη σκηνή. Έχει χτυπήσει ήδη το πρώτο κουδούνι. Δύο ώρες μετά υποκλίνεται συγκινημένη, σε ένα κοινό που έχει σηκωθεί και τη χειροκροτά όρθιο. Κι αυτό συμβαίνει μόνο με σπουδαία έργα και ερμηνείες. Η Θλιμμένη Τζάσμιν είναι ένα τέτοιο έργο)

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.