Σόλων Τσούνης: «Οι θαυμάστριες με φωνάζουν “ κύριο Σόλωνα”»
5 months, 16 days ago
6

Από τη Φανή Πλατσατούρα

Ο Σόλων Τσούνης έχει το τρίπτυχο της επιτυχίας: νέος, ωραίος και ταλαντούχος. Και συνήθως οι ωραίοι άνδρες όσοι μεγαλώνουν, γίνονται ακόμη πιο γοητευτικοί. Ειδικά αυτοί με τους γκρίζους κροτάφους. Ο ίδιος έχει άλλη γνώμη και την αναλύει στο περιοδικό People.

Ήταν το χειρότερό σου, δηλαδή, να μπεις μέσα σε ένα μαγαζί και να γυρίσουν όλοι να σε κοιτάξουν;

Ναι, δούλεψα πολύ με τον εαυτό μου για να μη συμβαίνει κάτι τέτοιο. Πριν έρθω στη συνέντευξή μας, ήμουν σε ένα εστιατόριο με τα αδέρφια μου και μου λέει σε κάποια φάση η αδελφή μου «τα παιδάκια απέναντι σε κοιτάζουν». Δεν έδωσα σημασία, ήταν σαν να μην έβλεπα. Παλιά θα με κόμπλαρε όλο αυτό. Πλέον έρχονται κάποιες θαυμάστριες να μου ζητήσουν αυτόγραφο ή να βγάλουμε μια φωτογραφία και χαίρομαι πραγματικά, γιατί είναι μια επιβεβαίωση της δουλειάς μου.

Τι σου λένε συνήθως οι θαυμάστριες;

Μου μιλάνε στον πληθυντικό. (γέλια) Με φωνάζουν «κύριο Σόλωνα» και σκέφτομαι «Παναγιά μου, μεγάλωσα!», αλλά συγχρόνως είναι πολύ γλυκό αυτό.

Το νιώθεις ότι μεγαλώνεις;

Εντάξει, είμαι σε μια ηλικία όπου η φύση δεν σου επιτρέπει να έχεις πια πολλούς κοιλιακούς. Μετά είναι και λίγο οι ρυτίδες, λίγο τα μαλλιά που ασπρίζουν. Ναι, το νιώθω ότι μεγαλώνω. Δεν διαθέτω τις ίδιες αντοχές με παλαιότερα, που μπορεί να είχα γύρισμα και θέατρο και στο ενδιάμεσο να πήγαινα γυμναστήριο. Πλέον προσπαθώ να κάνω γυμναστική δύο με τρεις φορές την εβδομάδα.

Κάνεις όμως και σκέιτ. Αυτό πώς προέκυψε;

Το αγαπώ πολύ, είναι η ψυχοθεραπεία μου. Άθληση, εκτόνωση και διασκέδαση μαζί! Κάνω κυρίως με τον κολλητό μου, τον Δημήτρη, που τον ξέρω από το δημοτικό στο Αγρίνιο. Έτσι ξεκίνησε και η ενασχόλησή μας με το σκέιτ. Φέτος βέβαια το αποφεύγω γιατί φοβάμαι μη χτυπήσω και μου χαλάσει το ρόλο στο θέατρο. Αν ήμουν ακόμη μικρός, θα δοκίμαζα και παρκούρ.

Υπάρχουν περίεργα βλέμματα;

Φαντάζομαι ότι κάποιοι μπορεί να σκεφτούν «ο μαντράχαλος έπιασε τη σανίδα;». Δεν με αφορά και πάρα πολύ όμως. Προσπαθώ φυσικά να μην κάνω σε πολυσύχναστα μέρη. Προτιμώ συνήθως κάτι παρακμιακούς/κατεστραμμένους χώρους, όπως ένα skate park στους Αμπελόκηπους ή ένα σημείο στο Φλοίσβο. Δεν πάω στο Σύνταγμα να με δει η μισή Αθήνα! (γέλια)

Και να λες «έχω και πατίνι πάμε μια βόλτα;»

(γέλια) Έχω δύο πατίνια. Ξέρεις, επειδή αυτά είναι ξύλινα, πρέπει να τα αλλάζεις συχνά, γιατί σαπίζουν και χάνουν τo pop, που λέμε εμείς.

Tι σημαίνει αυτό για μας που δεν ξέρουμε;

Τη σκληρότητά τους. Πήζουν, μαλακώνουν.

Πες ένα μυστικό για αρχάριους skaters.

Στο σκέιτ όλα κρίνονται στο εκατοστό για να «βγει» το κόλπο: πού θα κλωτσήσεις και με τι φορά. Είναι πολύ τεχνικό άθλημα.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.