«Με φοβίζεις. Μα πιο πολύ με αηδιάζεις. Ο γονεϊκός ρόλος δεν είναι για όλους»: Μια σοβαρή ανάρτηση
Yesterday
6

Η Κωνσταντίνα Φατούρου, λογοθεραπεύτρια-λογοπαθολόγος, σύμβουλος ψυχικής υγείας, γράφει στη σελίδα της, στο φέισμπουκ, για τη συναισθηματική κακοποίηση όσα θα ήθελε ενδεχομένως να πει σε εκείνους που ασκούν τέτοιου είδους την ψυχολογική βία στα παιδιά τους.

Η ανάρτησή της είναι αρκετά σκληρή αλλά σίγουρα λέει τα πράγματα με το όνομά τους και σίγουρα βοηθάει στο να γίνουν κάποιες καταγγελίες ανάλογων περιπτώσεων από συγγνείς, φίλους ή γείτονες εάν μια τέτοια συμπεριφορά γίνει αντιληπτή.
Διαβάστε το κείμενό της όπως το ανέβασε στο φέισμπουκ

«Με φοβίζεις. Με φοβίζεις πολύ.

Σε ακούω να λες ανενδοίαστα “Ο Γιώργος! Έχει ανάγκη ο Γιώργος;!” και κλονίζομαι.

Σε ακούω να τόν φορτώνεις ενοχές “Εμένα! Ποιος θα φροντίσει εμένα;” και σοκάρομαι.

Σε διακόπτω “Λυπάμαι. Δεν είναι δουλειά του ανήλικου τέκνου να φροντίσει τον ενήλικα γονέα του. Αυτή είναι μία αντιστροφή ρόλων -επιμένω- και χρειάζεται άμεσα να τη συζητήσουμε. Κατ’ ιδίαν…”

Μιλώ, μα δε μ’ ακούς. Ούτε λέξη.

Σε άκουσα προ ημερών να βρίζεις και να κακοποιείς το παιδί σου. Δεν είχε φορέσει το μπλουζάκι του ακόμη και όπου να ‘ναι ερχόταν το λεωφορείο για το καλοκαιρινό σχολείο.

Ξέρω, ήθελες να φύγει απ’ το σπίτι. Δεν το άντεχες…

Εκείνο το πρωινό -δεν το χωράει το μυαλό μου- σε άκουσα να ουρλιάζεις εκκωφαντικά. Το χτύπησες κι έπειτα τού είπες να σκάσει, το μαλακισμένο. Το παρέδωσες στο σχολικό λεωφορείο και θυμωμένη γύρισες στο σπίτι.

Το είδα να τρέμει από φόβο και να παλεύει να πνίξει τα δάκρυά του. Σε είδα. Έδειχνες απόκοσμη. Δε σού είπα καλημέρα. Δεν κατάλαβες την αηδία στο βλέμμα μου.

Ένα άλλο απόγευμα είπες ότι πληρώνεις. Απάντησα: “Είναι για το παιδί σας. Πώς πιστεύατε ότι θα μεγαλώσει;”

Δε με άκουσες. Έλεγες ακόμη ότι… πληρώνεις.

Συναντώ παιδιά. Άλλοτε με κοκκινίλες. Ρωτώ πότε και πώς τις απέκτησαν. Τα καθησυχάζω: “Νιώσε ασφαλής εδώ!”.

Τα καθησυχάζω εγώ, από εσένα…

Συναντώ παιδιά. Άλλοτε δίχως κοκκινίλες. Δέχονται τις προσβολές με συστολή και δεν αντιδρούν -ούτε κιχ- σαν να είναι γνώριμες, καθόλα οικείες. Δε ζητούν βοήθεια` ποιος να τη δώσει. Δε μάχονται` δίπλα μόνο αντίπαλοι και σύμμαχος κανείς. Ρωτούν επίμονα πότε θα με ξαναδούν.

Πότε θα δουν… εμένα.
Πότε θα φύγουν από… εσένα.

Ο γονεϊκός ρόλος δεν είναι υποχρεωτικός και δεν είναι για όλους.

Με φοβίζεις. Μα πιο πολύ με αηδιάζεις.

Φατούρου Κωνσταντίνα».
Δείτε την ανάρτηση της ειδικού:

Με φοβίζεις. Με φοβίζεις πολύ.Σε ακούω να λες ανενδοίαστα “Ο Γιώργος! Έχει ανάγκη ο Γιώργος!” και κλονίζομαι.Σε…

Gepostet von Konstantina Fatourou am Freitag, 12. Juli 2019